Um
er að ræða samheiti á tveimur fæðingargöllum
sem koma fram hvor á sínum stað og hvor
á sínum tíma í þróun
fóstursins. Þar sem gallarnir fylgjast oft að
hjá sama einstaklingi og meðferð fylgir sömu
meginreglum er venja að tala um þá báða
í einu.
Skarð í vör og skarð
í vör og tanngarði
Efri vörin og nefið myndast á
fimmtu til sjöundu viku í fósturlífinu.
Í grófum dráttum myndast nefið úr
þremur hlutum, fyrst miðhlutinn og síðan
hliðarhlutarnir eða nasirnar. Þessir hlutar
renna saman þannig að efri vörin, nefið
og tanngarðurinn mynda eina heild. Truflist samruninn
af einhverjum ástæðum myndast skarð.
Samruninn getur truflast öðrum
megin eða báðum megin og því getur
skarðið orðið öðrum megin eða
báðum megin. Skarðið nær oftast aftur
í gegnum tanngarðinn að örlitlu opi aftan
við hann miðjan. Slíkt skarð kallast skarð
í frumgóm og getur verið allt frá
örlitlu viki í vör til skarðs gegnum
vör og tanngarð (sjá myndir A ,B ,C og
D). Við stærstu skörð af þessu
tagi er op milli fremri hluta munns og nefhols.
Fara
efst á síðu
Skarð í góm
Harði og mjúki gómurinn
myndast á sjöundu til tólftu fósturviku
eða eftir að vörin og nefið myndast. Milli
munnhols og nefhols vaxa gómlistar frá báðum
hliðum. Þeir mætast í miðju og
vaxa saman við miðsnesið. Samruninn verður
framan frá og aftur á við, ekki ósvipað
og þegar rennilás er lokað. Ef þeir
af einhverjum ástæðum ná ekki að
vaxa saman verður op á milli munnhols og nefhols
sem við köllum gómskarð.
Gómskörð geta einnig verið
mismunandi allt eftir því hve langt samvöxturinn
nær áður en eðlileg þróun
truflast. Þar eð lokunin byrjar framan frá
og gengur aftur á við eru minnstu gómskörð
aðeins vik í úfinn en mestu skörð
ná fram að gatinu í miðlínu sem
fyrr var nefnt aftan við tanngarðinn (sjá
myndir C, D, E og F).
Fara
efst á síðu
Til eru gómskörð sem ekki
sjást við lauslega skoðun munnholsins. Slímhúðin
sem klæðir góminn getur verið heil en
vöðvarnir í mjúka gómnum mætast
ekki í miðjunni eins og eðlilegt er. Þetta
kallast dulið gómskarð. Gómurinn getur
litið eðlilega út í fljótu bragði
og í mörgum tilfellum virkar hann alveg eðlilega.
Í öðrum tilvikum getur raufin milli vöðvanna
valdið því að gómurinn starfar
ekki eðlilega. Það lýsir sér með
nefmæli þegar barnið byrjar að tala. Dulda
gómrifu sem gefur slík einkenni verður að
meðhöndla á sama hátt og opna.
Fara
efst á síðu
Varar-, tanngarðs- og gómskarð
Oft fer varar-, tanngarðs- og gómskarð
saman hjá sama einstaklingi. Getur verið um að
ræða vararskarð með gómskarði
en þá er mestur hluti gómsins milli skarðanna
eðlilegur. Oftar ná þó varar-, tanngarðs-
og gómskarð saman og er þá opið
milli nefs og munnhols. Það kallast alskarð.
Varar- og tanngarðsskarð getur þá verið
öðrum eða báðum megin.
Fara
efst á síðu |